6 Ağustos 2013 Salı



bu çocuğun minik ellerine bak
minik ayaklarına,
gözlerine bak, bakabilir misin?
acısını hissedebiliyor musun?
peki, duyduğu korkuyu?
küçük bir çocuk...
sana ne yapmış olabilir?
neden ona bu acıyı yaşattın?
neden onu hayatı boyunca peşini bırakmayacak bir travmaya layık gordün?
onun gibi kaç çocuk bu acılar ile büyüdü?
ve onun gibi kaç çocuk büyüyemeden öldü?
6 ağustos 1945, sabah 8:16'da
'little boy' adıni verdiğin o bomba,
küçük çocuklara ne yaptı hatırlıyor musun?
o acıyı anlayabilir misin?
o acı çok mu değersiz senin dünyevi hırslarından...
öldün sen de Truman, öldün...
bir leke olarak kaldı adın tarihte, çünkü sen bu küçük çocuğun hayatının en büyük acısının mimarı oldun...

savaşlar... kim için verilir, ne içın savaşılır?
ve neden savaş mimarları değil de masumlar acı çeker?
çocuklar ölür, kadınlar ölür, bebekler ölür, yaşlılar ölür...

insanlıktan tiksiniyorum, dünya üzerinde oynadığıniz, sadece cebinizi daha fazla doldurmak adına yürüttüğünüz tüm o kirli oyunlarınızdan tiksiniyorum...
bugün insanlığın bir kez daha öldürülüşünün 68'inci yıldönümü...

hiçbir zaman bu günleri göremeyecek insanların ölüm yıldönümü...
bu çocuğun acısının 68'inci yaşı...
yaşlanamayan bebeklerin ölüm günü bugün...

hiçbirinizi tanımıyorum, çıkarlarınız umrumda degil.
ve hepinizden ölesiye nefret ediyorum.
bir kağıt parçası, fani hayatlarınızda pervasızca peşinden koştuğunuz o dünya egemenliği tutkusunun iğrenç yansımaları...
öleceksiniz, öldünüz ve yine öleceksiniz...
yaşatmamak için yaşıyor oluşlarinızdan nefret ediyorum.
keşke yaşayamadan ölseniz...

KIZ ÇOCUĞU

kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
`şeker bile yiyemez ki
kâğıt gibi yanan çocuk`.

çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.


-NAZIM HİKMET

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder