29 Ocak 2013 Salı

içimdekiler

işte,
 içindeki o insanlığı kaybettiğin an, aslında seni üzmesi gerekenlere sevinirsin,
sevinmen gereken şeyleri kıskanırsın,
alkışlaman gereken şeylere çamur atarsın.
herşey olabilirsin bu dünyada; zengin de olabilirsin, mevki makam sahibi de,
önünde düğme iliklenen biri de hatta dünyanın hakimi bile olabilirsin.
bunların hiçbiri imkansız değil,
imkansız olan senin gibi birinin insan olabilmesinde, ki sen zaten bunu kazanmadan kaybedensin.
o yüzden sana baktığımda
saygı duyulacak birinden çok acınacak birini görüyorum.
kaybolmuş, çamura batmış ancak bunların hiçbirinin farkında olmadan
kendini temiz sanan, insan sanan, erdemli sanan birşey görüyorum
ve özür dilerim ancak seni ancak
"birşey" diye tanımlayabiliyorum.
çünkü senin layık olabileceğin bir sıfat bulmakta çok zorlanıyorum...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder