7 Ekim 2011 Cuma

başı ve sonu olmayan yazı..


Belli bir sistematiğe oturtulmuş yollar. Kısa dönüşler, gerekli-gereksiz seçimler, rutin haller, sınırlı zaman çizelgesi…

“normal insan” mottosunun tanımı ve gereklerini yerine getirme çabaları.

Daha küçükken başlayan koşuşturmalar, zamana karşı verilen mücadele, ‘toplum’ yaratıp, yarattığı toplumun parçası olma çabası.

‘24 saat - 1 gun - 1 ay - 1 yil - 1 ömür’ diye nitelenen ve belirlenen zaman çizelgesi. Bu çizelge içinde verilen ‘var olma’ mücadelesi.
‘varolmak’ denen kavram..

yaşamak ve varolmak arasındaki ayrımı yapamamak.
Yaptığını ‘yaşamak’ sanmak..

Istekler, beklentiler, hayal kırıklıkları, gerilen sinirler, yapmacık nezaket cümleleri, zoraki gülümsemeler, ikiyüzlülük, bencillik, yalan, yalnız kalma korkusu ile yılana sarılmalar, ‘doğru-yanlış’ seçimler…

Küfürler, stress, üzüntüler-iltifatlar, huzur, sevinçler…

Sıfatlar ve zamirler..yüklemler…

Tanımlama cümleleri, tanışma istekleri..

Kesişmeler, anlık flörtler, hoşlanmalar, birliktelikler—kıskançlık, zamanla sıkılmalar, katlanamama halleri, ayrılıklar….

Sevgi sözcükleri-nefret kokan hakaretler..barışlar savaşlar, doğru-yanlışlar, kime göre neye göreler…..

Bilinmeyen bir organizatörün duzene koyduğu, birbirinin aynı ‘varoluşlar’.

Okula başlamalar, pekiyi notlar, sonu gelmeyen bilgi yüklemeleri..
Okulu bitirmeler, iş ilanları, “hayatını kazan” ile başlayan cümleler.
‘hayatını kazan’ aforizması..

Fikri alınmadan ‘verilen’ hayatlar, ormanda bir başına bırakılmak gibi ‘sosyal ormana’ salınan ruhlar. Ne edeceğini bilememek, biliyormuş gibi yapmak…

Iş bulmak, sabah 7’de kalkmak, akşam 6 paydosu..hergünün aynı olmak. Arada mesailer…

Aslında bir versiyonun kopyalarını ömü® boyu yaşamak.

Parayı icat etmek…kendi icadını yönetememek, ona bağımlı olmak, tutsak olmak…’kendi’ için yaşamayı unutmak..

‘elalem ne der’ ile başalayan cümleler, sonuna nokta koyamamak..

ast-üst kavramı.ast olup üste yapılan yakalık, saçma nezaket gösterileri, emir-itaat komutası..
boşa çekilen kürekler..

Kriterlere uygun olma çabaları, onu gelmeyen kriterler..
Okul-iş-ev-aile-eş-sevgili-şehir-stil-arkadaş-yemek-ekonomik-evlat-işçi-fizik-giysi bedeni….

krokisi belli yaşamlar.

“doğ-yemek ye-büyü-yemek ye-oku-diplama al-yemek ye-işbul-çalış-sevgili bul-diyet yap-evlen-çalış-çocuk yap-daha çok çalış-yaşlan-emekli ol-miras bırak-öl”
taslağında hayatlar.
Arada “ekstralar”

Tatminsiz hareketler, tatmin oluyor rolü yapmak, doğuştan oyunculuk eğilimi,, aynı rutini paylaşmak..herkesin aynı olması..sosyal düzlemin kuklası olarak “varolmak”.

Buna “yaşamak” diyecek kadar yaptığının farkında olmamak.

Isyanlar, tatminsizlikler ama birşey yapmamak.

Kendi eli ve beyni ile şekillendirdiği kavramların karşısında eli kolu bağlanmak, aciz olmak, tutsak olmak..

‘Hayatım” denen cam fanusta Japon balığı yaşantısı/
özgürüm deyip, kendine pranga vurmak..
pranga ve kelepçenin icadı..

cinayet işlemek, işleyeni lanetlemek,tutuklamak.
Silahın icadı…


1 yorum:

  1. sizin bir yazınız daha ve neden siz? sorusuna yeni cevaplar vss. herkesin yasadığı fakat ifade edemediği daha doğrusu ifade etmeye cesaret edemediği çünkü yaşamak diye adlandırdıkları olayın yaşayamamak olduğu gerçeğiyle yüzleşmek... bu yazı üstüne çok şey yazılabilir fakat uzatıp vaktinizi almak istemiyorum.başka bir gün uzun uzun konuşuruz. çok başarılı bir yazı emeğinize sağlık.hoşkalın...

    YanıtlaSil