20 Ağustos 2011 Cumartesi

herkes incinir...

bazı anlar vardır..
tonlarca basınç biner üzerine nefesin kesilir
içındeki çığlıklar birer birer damlaya döner
bağıramassın gömersin en derine ve akıtırsın icten içe
hüznün akar derinden ve kimse anlamaz sadece sen bilirsin
gülümsemenin ardındaki acıyı
bir okyanus oluşturursun içinde kimsenin bilmediği
doldurursun damla damla sessizce
bir gün öyle bir an gelirki
yarattığın okyanus seni boğacak gibi olur taşar içten içe
yine kimse bilmez içine ceken girdabı gülersin çünkü
kimse anlamaz ama boğulursun işte...
herkes üzülür herkes ağlar

işte böyle bir an geldiğinde rastgele dinlediğin bir şarkı
senin içindeki okyanusu tarif eder
ve sana 'dayan' der...
bilirsin ki boşuna yazılmamıştır o şiir
her cümle bir hikaye barındırır içinde

dünyanin bir ucunda belkide daha sen doğmamışken
seninle aynı olmasada bir acıyı çeken birinin en derininden dökülmüştür o sözler
ve sen yıllar sonra tam da bırakacakken sana seslenir 'dayan'


Herkes incinir Bazen, 
herkes ağlar 
Ve herkes incinir 
Bazen Ama bazen 
herkes incinir 
Bu yüzden Dayan, Dayan, Dayan, Dayan, Dayan Dayan, 
Dayan, Dayan, Dayan, Dayan 

Herkes incinir 
Yalnız değilsin

 R.E.M everybody hurts...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder